Akşam saat 8 gibi çıktıgımız yola hedefimiz Çanakkale’ye sabah varıp gezmekti. Erken saatlerde İstanbul’da bir süre mola verdik ve gecenin bir yarısı İstanbul’u izlemek nasip oldu. Sabaha karşı Çanakkale’deydik. Rehberlik alanında uzmanlaşmış ve Çanakkale’yi içine sindiren bir rehberimiz vardı. İlk dakikadan son dakikasına kadar pür dikkat dinledim.

Gezi sırasında manebi duygularım hat safhada idi hatta bazı arkadaşlar göz yaşlarını tutamışlardı. Şu an hatırladıgım en ender anlar sargı yerinde ki o agaç ve müzede bulunan iki merminin çarpışmasını gösteren bir bölümdü.

Çanakkale’yi hala gezmediyseniz çok şey kaybetmişsiniz demektir. Gezmeye gidin fakat yanınıza öyle yada böyle bir rehber edinin.

Gerçekten duygusal bir atmosfer. Her Türk gençinin orada ki maneviyatı ve cabayı görmesi gerekir. Bir japon’un sözleri hala aklımdadır. Japonya’da her genç okula başladıgı zaman hiroşima’yı gezdigini ve çalışmazlarsa tekrar başlarına böyle birşeyler gelebileceginden bahsederlermiş. Aynı kişi sizin tarihinizde benzeri olmayan bir savunma savaşı vardır. O savaş Çanakkale Savaşıdır. Savaşın yapıldıgı yerleri çoçuklarınıza gezdirmeniz gerekir. diye söylemiş.

Tarihimizi bilmem konusu farklı bir boyut. Fakat Çanakkale öyle mükemmel bir savaşmış ki insan o savaşı yapanlara bazen layik bir evlad olamadıgı için kendisine çok kızıyor. O dönemlerde içerisinde domuz yagı var diye yemedikleri cikolotaları geri düşman kuvvetlerine atmışlar. ve o açlıkta kendi çarıklarını yemeye razı olmuşlar.

Yeri.Org